Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
  • Pagina:
  • 1
  • 2

Onderwerp: Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk?

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265834

  • iceskater
  • iceskater's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Fresh Boarder
  • Fresh Boarder
  • Berichten: 4
  • Ontvangen bedankjes 1
Is een goede, langdurige liefdesrelatie tussen een neuro en asperger mogelijk? Ik (man, N.T.) heb mezelf heel lang voorgehouden dat dit mogelijk is, heb er heel erg m’n best voor gedaan en had er heel veel voor over. Te veel blijkt nu achteraf. Het is helaas niet gelukt. Na negen jaar relatie met een Asperger vrouw, waarvan vijf jaar getrouwd, is die recent op een nare wijze tot een einde gekomen.

Toen ik haar leerde kennen leek ze voor mij volkomen normaal. Ze vertelde me al snel dat ze door twee centra was gediagnosticeerd met Asperger. Toen ik eenmaal voor haar had gekozen en mijn toenmalige vrouw en kinderen voor haar in de steek liet, kwamen al snel de eerste paniek- en woedeaanvallen. Dat was wel even slikken. Deze incidenten waren voor mij vaak onbegrijpelijk en ze liepen hoog op. We zochten begeleiding bij een centrum voor autisme en ik leerde steeds beter wat dit autisme voor haar inhield.

We trouwden na enkele jaren en hadden een lat-huwelijk met ieder ons eigen huis. We zagen elkaar 3 a 4x in de week en gingen twee keer per jaar op vakantie met onze camper. Ik was hier helemaal happy mee, want ik heb ook altijd veel tijd voor mezelf nodig.
Een jaar nadat we getrouwd waren was er een ruzie die in kern nergens om ging. Het liep zoals altijd hoog op en op een gegeven moment deed ze haar trouwring af, gooide die naar me toe en zei dat ze wilden scheiden. Omdat ik last had van diepe verlatingsangst raakte ik volledig in paniek. Later die avond gaf ze aan dat ze het niet meende en het in paniek had gedaan. Achteraf ben ik vanaf dat moment echt op eieren gaan lopen en deed ik er alles aan om nieuwe incidenten te voorkomen. Omdat de oorzaak van de incidenten mij vaak volledig onduidelijk was, probeerde ik ruim binnen de marges te blijven, maar dat gaf wel continu stress.

Uit liefde had ik heel veel voor haar over. Ze had veel paniek aanvallen en ook veel conflicten met andere mensen. Ik hielp haar daar altijd mee. Ik stond altijd voor haar klaar en voelde me soms meer haar coach.
Drie jaar geleden kreeg ze een burn out en heb ik mezelf en mijn behoeften een tijdlang nog meer moeten wegcijferen. Vakanties samen konden even niet meer wegens prikkels en we gingen elkaar veel minder zien (1 a 2 avonden per week). Ik begreep dat ze tijd en rust nodig had om te herstellen en uit liefde gaf ik haar die tijd uiteraard ruimschoots.

Begin dit jaar verklaarde ze zelf de burn out als voorbij en genezen. Ze was weer aan het werk, ondernam veel en ging veel met vriendinnen doen. Aan het begin van de zomer gaf ik aan dat ik behoefte had de balans in onze relatie weer te herstellen. Min of meer terug naar wat we voorheen ook samen deden. Zij gaf aan dit niet te kunnen en ik moest bekennen dat ik het huwelijk anders niet meer zag zitten omdat het simpelweg te weinig inhoud voor me had gekregen. Leuke dingen die we eerst altijd samen deden, deed ik nu meestal alleen. Alleen op vakantie, alleen naar de sauna, alleen naar sociale dingen. Ik begon me steeds meer eenzaam te voelen binnen de relatie.

Als ik een ding had geleerd met autisme, dan was het wel het duidelijk aangeven van mijn behoeften. Dat is precies wat ik deed, maar het werd een lange discussie en ik ervoer totaal geen wederkerigheid en empathie van haar kant. Alsof ze mijn gevoel niet wilde begrijpen. Dat deed me heel veel pijn, juist omdat ik andersom zo ontzettend veel rekening met haar had gehouden, kon ik nu niet begrijpen dat ze andersom zo weinig voor mij en onze relatie over had. Ik doe bijvoorbeeld aan surfen en gaf onder andere aan dat ik het leuk zou vinden als ze een keer kwam kijken. Ik kwam immers ook altijd bij haar activiteiten kijken en toonde belangstelling voor haar bezigheden. “Ik heb er gewoon geen zin in” was voor mij een pijnlijk en schokkend antwoord. Ook vakanties samen wilde ze niet meer.

We zaten nog midden in deze lastige discussie en ik zag zelf nog volop kansen om dit samen op te lossen, toen ze op een dag ineens totaal niet meer bereikbaar voor me was en dagen nergens meer op reageerde. Ik kreeg een stilte behandeling en ik weet achteraf zeker dat ze wist dat ze hiermee mijn verlatingsangst en paniek triggerde. Ik raakte er inderdaad van in paniek en stuurde haar veel berichten, ging bij haar langs, maar ze weigerde de deur open te doen om te praten. Uiteindelijk kreeg ik dagen later een heel laf kleinerend e-mailtje van haar waarin ze zei dat ik onder andere een kleine piemel had, alles aan mij slecht was en ze wilde scheiden. Gevolgd door een foto van haar doorgezaagde trouwring. Dat was het dan. Zo makkelijk een huwelijk weg. Daarnaast ging ze leugens en onwaarheden over mij verspreiden bij vrienden en familie en werd erg narcistisch en gemeen. Ik kon niet geloven dat ze dat überhaupt in zich had.

Zelfs hierna heb ik nog pogingen gewaagd om tot elkaar te komen. Mij werd van alles verweten. Ik zou narcistisch zijn door een getraumatiseerde jeugd en allerlei psychische problemen hebben. Ze zocht zelfs een therapeut voor me. Met mij was echt niet zoveel aan de hand. Het was allemaal projectie van haar eigen problemen op mij. Dat heb ik ook bevestigd gekregen omdat ik wel professionele hulp heb gezocht om van mijn verlatingsangst af te komen en om me bij te staan in deze periode.

In dat hulptraject werd me ook veel meer duidelijk. Ik als neuro typische man, heb mezelf volledig weggegeven in deze relatie. Heel veel compromissen gedaan van mijn kant die achteraf toch niet zo goed voor me waren. Het ging ten koste van mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen, tegen mijn eigen behoeften in. Wat ik zelf wilde, maakte ik van secundair belang en ik was veel te veel met haar en haar behoeften bezig. Door de toenemende onzekerheid in mij ging op een gegeven moment op een spirituele zoektocht naar dat knagende gevoel in me. Ik wilde niet zien dat de oorzaak al die tijd uit de relatie kwam. Die was voor mij heilig en ik overtuigde mezelf dat die perfect was.

Nu deze relatie voorbij is begin ik naast verdriet en verwarring ook veel meer rust te ervaren, minder stress en ik word weer meer mezelf. Krijg weer zin in dingen die ik al een tijdje kwijt was. Mijn conclusie is dat een gezonde relatie met een autist gewoonweg niet mogelijk is. Omdat de wederkerigheid en empathie ontbreekt en dit nu eenmaal de essentiële bouwstenen zijn voor een goede relatie. Wat ik opvatte als wederkerigheid en empathie van haar was uiteindelijk allemaal gespeeld en gekopieerd gedrag. Niet oprecht, niet vanuit het hart en daarmee ook niet gemeend. Natuurlijk heb ik dat gevoeld, maar ik wilde het niet zien. Hield mijn roze bril op en negeerde die aspecten tegen beter weten in. Ook zie ik nu in dat ze haar autisme continu gebruikte om mij te manipuleren en om haar zin te krijgen. Dat heeft ze in een eerlijk moment ook wel eens toegegeven.

Op internet is veel te vinden over het Cassandra Syndroom. Ik herken er helaas veel in bij mezelf. De effecten die een relatie met een autist heeft op de neuro typische partner vind ik onderbelicht en je hoort er maar weinig over. Zelf zou ik neuro’s nu adviseren om echt geen relatie aan te gaan met een autist en zelf begin ik er ook echt niet meer aan. Vroeg of laat loop je jezelf denk ik gigantisch voorbij en blijkt het veelal eenrichtingsverkeer te zijn geweest.
Het lastigste voor mij is om dit nu in te zien en te accepteren hoe de relatie in werkelijkheid was. Niet de droom, de illusie waar ik negen jaar in leefde en volledig in geloofde, maar een relatie vol beperkingen en zonder echte wederkerigheid. Waarbij ik niets anders kon doen dan dit accepteren (want dat moet de partner van een autist) en mezelf daarmee tekort te doen.
We hebben allebei heel erg ons best gedaan dit te laten werken. Als twee mensen het hadden gekund, dan waren wij het denk ik wel. Natuurlijk is dit een kant van het verhaal, subjectief en is geen autist hetzelfde. Ik hoop dat anderen er wat aan hebben. Zeker de neuro’s die hier wellicht iets van herkennen.

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265835

  • signe
  • signe's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • diagnose Asperger
  • Berichten: 2496
  • Ontvangen bedankjes 2937
Hallo iceskater.
Allereerst van harte welkom hier.
Als je wat van de posts hebt gelezen zul je merken dat we allemaal verschillend zijn.
Dé autist bestaat niet. Het autisme is verweven met je karakter en zal dus bij iedereen anders uitwerken.

Wat ik opvallend vind aan je verhaal is dat je vrouw erg gemeen is (doet). Dát is nou net een van de dingen die niet zozeer bij autisme passen. Het kunnen kwetsen van anderen wijst mee in de richting van narcisme. De uiterlijke kenmerken daarvan lijken in de eerste instantie op die van autisme, maar het is toch totaal iets anders.
Nou ben ik natuurlijk niet iemand die diagnose kan stellen , toch meen ik inmiddels wel zoveel inzicht in de problematiek te hebben dat ik het bovenstaande durf te zeggen.

Mijn vriend is een NT-er die het al zo'n 25 jaar met mij, Asperger, uithoudt. En met plezier van beide kanten. Ook al hebben we wel eens wat mot en begrijpen we elkaar niet altijd even goed, we hebben het samen prettig. We hebben allebei veel ruimte voor onszelf nodig en geven elkaar die ook.
Dus wat dat betreft hoef je de vrouwelijke autisten niet uit de weg te gaan. Je hebt pech gehad met deze nare ervaring. Wees je er echter van bewust dat hoe jouw vrouw zich gedraagt niet model staat voor de autist.
I'd rather be gardening

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265836

  • iceskater
  • iceskater's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Fresh Boarder
  • Fresh Boarder
  • Berichten: 4
  • Ontvangen bedankjes 1

signe schreef : Hallo iceskater.
Wat ik opvallend vind aan je verhaal is dat je vrouw erg gemeen is (doet). Dát is nou net een van de dingen die niet zozeer bij autisme passen. Het kunnen kwetsen van anderen wijst mee in de richting van narcisme. De uiterlijke kenmerken daarvan lijken in de eerste instantie op die van autisme, maar het is toch totaal iets anders.
Nou ben ik natuurlijk niet iemand die diagnose kan stellen , toch meen ik inmiddels wel zoveel inzicht in de problematiek te hebben dat ik het bovenstaande durf te zeggen.


Dank je wel Signe.

Eerlijk gezegd ben ik de afgelopen tijd ook erg gaan twijfelen tussen autisme en narcisme. Maar ja, twee onderzoeken waar allebei Asperger uit kwam zal toch ook wel iets zeggen? Aan de andere kant is ze slim genoeg om die om de tuin te leiden.

Wat me opviel aan haar is dat ze prikkels, als ze het wilde en haar uitkwam, wel kon verdragen. Een echte autist kan dit volgens mij niet selectief.

Ook weet ik dat narcisme vaak te maken heeft met stelselmatige traumatische ervaringen in de vroege jeugd. Nu weet ik dat hier bij haar inderdaad sprake van is geweest.

En zoals ik ook eindigde, ik begrijp dat geen autist hetzelfde is. Ik heb waarschijnlijk inderdaad veel pech gehad. Fijn dat jullie al zo lang een mooie relatie hebben!

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265838

  • MarcDC
  • MarcDC's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2510
  • Ontvangen bedankjes 791
Dag iceskater,
niemand verdient het mee te maken wat jou is overkomen met zo'n vrouw.
Blij te horen dat je je beter voelt nu de relatie goed en wel voorbij is.
Hoop is een raar iets, we zijn blijkbaar geprogrammeerd om in toxische relaties te blijven omdat we opgevoed zijn met begrippen als trouw, tot de dood ons scheidt, en zo van die dingen, en we hopen dat de relatie zal verbeteren, al is dat vaak hoop tegen beter weten in. Ander en beter, klinkt cru, maar is wel goedbedoeld.
honi soit qui mal y pense

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265840

  • iceskater
  • iceskater's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Fresh Boarder
  • Fresh Boarder
  • Berichten: 4
  • Ontvangen bedankjes 1
Dank MarcDC.

Klopt, en liefde maakt ook echt blind. Het was nu eenmaal een knappe charmante vrouw waar ik gewoon smoorverliefd op was. Dan ga je snel te ver met het jezelf in allerlei bochten wringen. Als je dan ook nog eens verlatingsangst hebt, werkt dit eigenlijk dubbel tegen je en durf je je eigen behoeften ook niet meer aan te geven. Zeker niet als er al eens met een trouwring is gegooid om kleinere dingen.
Bedankt door: MarcDC

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265841

  • MarcDC
  • MarcDC's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2510
  • Ontvangen bedankjes 791
Ik zag een hele stevige quote op facebook...
Let op met wat je pikt van je medemensen,
je leert hen hoe ze je kunnen behandelen.
honi soit qui mal y pense

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265842

  • MarcDC
  • MarcDC's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2510
  • Ontvangen bedankjes 791
Ik probeer mij iets voor te stellen bij samenleven met iemand met verlatingsangst. Ik denk wel dat dat met mij niet zou lukken. Ik ben deze zomer twee weken alleen thuisgebleven terwijl mijn vrouw en kinderen met zijn drietjes op reis waren. Ik heb ze twee keer naar de luchthaven gevoerd en was heel happy om eens een weekje alleen te zijn.

Verder hoop ik dat je hier sterker uitgekomen bent. Dat deze ervaring een therapeutische waarde heeft gehad, je voelt je nu beter zonder de relatie dan met, de angst was dus eerder misleidend.

Wat de titel betreft, ik denk dat iemand die graag leest en houdt van stabiliteit en rust met een autist wel een leuke relatie kan hebben. Vandaag zijn mijn vrouw en ik nog gezellig samen gaan wandelen. Begin oktober gaan we een weekendje naar Amsterdam, … zachtjes aan, dan breekt het lijntje niet...
honi soit qui mal y pense

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 1 dag geleden #265843

  • Reveur
  • Reveur's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 999
  • Ontvangen bedankjes 468
Naar dat je zo’n slechte relatie hebt gehad.

Ik herken mezelf helemaal niet in het verhaal van je partner. Ik cijferde ( en nog steeds teveel) mezelf juist weg voor mijn partner, mijn gezin, mijn werk, alles eigenlijk. Ga continue over mijn grenzen heen voor de ander.

Mijn partner en ik zijn al 21 jaar bij elkaar. Nt zou ik hem niet noemen, maar auti is hij iig niet.
Als we al ruzie hebben, komt het van zijn kant.
Ik ben niet ontvlambaar als in boos/woede. Zie overal het rationele van in, zie de beleving van de ander. Natuurlijk erger ik me wel, maar opgaan in boosheid ken ik niet.
Nu ik meer voor mijn grenzen op kom, hebben we wel meningsverschillen. Dat schijnt gezond te zijn, maar prettig vind ik ze niet.

Verder ben ik het met Signe eens. Een Aspi is niet gemeen. Een Aspi kan te eerlijk zijn en er dingen uitflappen die not done zijn, maar liegen en de ander expres kwetsen horen er niet bij.
AQ 41 Aspie quiz 147/200 Diagnose 5 april 2018

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 22 uren geleden #265862

  • Bernhard 1963
  • Bernhard 1963's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • DE DWAASHEID DEZER WERELD IS WIJSHEID BIJ DE MENS
  • Berichten: 2862
  • Ontvangen bedankjes 3219

iceskater schreef : Uiteindelijk kreeg ik dagen later een heel laf kleinerend e-mailtje van haar waarin ze zei dat ik onder andere een kleine piemel had, alles aan mij slecht was en ze wilde scheiden. Gevolgd door een foto van haar doorgezaagde trouwring. Dat was het dan. Zo makkelijk een huwelijk weg. Daarnaast ging ze leugens en onwaarheden over mij verspreiden bij vrienden en familie en werd erg narcistisch en gemeen. Ik kon niet geloven dat ze dat überhaupt in zich had.


Dat is typisch borderline-gedrag, niet bepaald typisch Asperger of autisme;

www.psychologiemagazine.nl/artikel/de-ne...rken-van-borderline/

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Relatie tussen Neuro en Asperger mogelijk? 1 maand 21 uren geleden #265866

  • iceskater
  • iceskater's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Fresh Boarder
  • Fresh Boarder
  • Berichten: 4
  • Ontvangen bedankjes 1

Bernhard 1963 schreef :
Dat is typisch borderline-gedrag, niet bepaald typisch Asperger of autisme;

www.psychologiemagazine.nl/artikel/de-ne...rken-van-borderline/


Tsja, als ik dat lees dan herken ik helaas ook wel vreselijk veel. Zelfverwonding was ook iets dat ze deed om aandacht te krijgen van me. Maar is het niet zo dat je Asperger kunt zijn en daar bovenop narcistisch of borderliner?

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

  • Pagina:
  • 1
  • 2
Tijd voor maken pagina: 0.293 seconden
Gemaakt door Kunena