Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Dit is een plek om onderwerpen rondom Asperger te starten en daarover te discussiëren.
Je kunt hier echt alles kwijt: twijfel je bijvoorbeeld over je diagnose? Wil je een spreekbeurt houden over Asperger? Wil je weten of iemand je meer kan vertellen over de samenhang tussen Asperger en ADHD? Denk je dat je kind Asperger heeft? Alle onderwerpen zijn welkom.
  • Pagina:
  • 1
  • 2
  • 3

Onderwerp: waarheen?

waarheen? 2 weken 5 dagen geleden #267095

  • Ed1964
  • Ed1964's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Senior Boarder
  • Senior Boarder
  • Berichten: 41
  • Ontvangen bedankjes 7
Hoi MarcDC,
Misschien heb ik het wel het meest moeilijk met het feit dat mijn vrouw me niet (meer) accepteerd zoals ik ben. Ik ben in mijn beleving al die jaren dat we al samen zijn (bijna 30 jaar) niet veranderd of zo. Ze heeft een beeld van me gehad dat ik 'normaal' was, maar sinds ik 4 jaar geleden een ander heb gehad is haar beeld van me gewijzigd. Samen met de diagnose van onze kinderen (autisme) vielen stukjes op hun plaats en werden een aantal problemen uit het verleden ineens verklaarbaarder. Ze is er nu 'achter' dat ze dus eigenlijk ons hele leven samen toch meer op haar tenen heeft moeten lopen om alles goed draaiende te houden voor ons gezin dan dat eigenlijk de bedoeling zo moeten zijn. We hadden meer samen moeten doen, meer samen beslissingen moeten nemen, meer samen de opvoeding doen. Het is anders gelopen, maar toen zagen we daar het probleem niet van in. Nu ze moegestreden is en er nu even meer van mij verwacht wordt lukt dat niet. Ik kan alleen maar mezelf zijn, Zomaar even wat oppakken en anders handelen dan anders is gewoon niet een vanzelfsprekendheid voor me. Lastig.
Voor jou ook een hele gewaarwording waarschijnlijk dat je zo op zoek bent naar iets en het antwoord vind in een hoek die je glad niet verwacht? Ik ben wel een beetje van mening dat er nog steeds niks 'mis' is met jou of je hersenen. Je bent misschien wat 'anders'. Maar hé, niemand is gelijk. Meer mensen zouden dat moeten kunnen accepteren, maar steeds meer mensen krijgen een korter lontje. 'Anders' zijn wordt dan ook steeds moeilijker....
Ik prijs mezelf op zich wel gelukkig met het feit dat ik nog steeds positief ben ingesteld en veel geduld heb ook al brengt dat laatste me ook wel eens wat problemen...

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

waarheen? 2 weken 5 dagen geleden #267099

  • MarcDC
  • MarcDC's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2730
  • Ontvangen bedankjes 864
Dag Ed,
Het lijkt mij triest dat in jouw relatie met je vrouw blijkbaar altijd iets ontbrak... dat beetje humor, gelijke interesse, vriendschap, wat maakt dat je graag bij elkaar bent.
Soms moet je in een gezin al eens pragmatisch kunnen zijn en de zaken moeten kunnen draaien zoals in een bedrijfje... maar als het alleen dat maar is, is dat toch te weinig.
In een relatie stappen met de hoop dat de ander 'opvoedbaar' is, is ook vaak fout.
Al heb ik toch al een paar keer tegen mijn vrouw gezegd dat we toch al een heel eind gekomen zijn, dat er soms vroeger zaken gebeurden die we nu beter in de hand hebben.
Als ik jou was zou ik nu eens niet meer zoveel luisteren naar de opinie van anderen maar eerder eens voor jezelf alles op een rijtje zetten. Ook eens heel rationeel overleggen met je vrouw, wat heb je nog aan elkaar, wat mis jij, wat kan voor jou nog... de wetenschap dat je het met een andere vrouw veel leuker had is hard, maar kun je moeilijk wegcijferen... hoop doet leven.
Ik denk dat je in deze relatie teveel vanuit schuldgevoel werkt, het moet maar, het is je plicht, maar volwassen mensen moeten op een bepaald ogenblik voor zichzelf kunnen zorgen...
Als de realiteit dan nog is dat jij een groot deel van het praktische werk in het gezin op jou neemt, wat schort er dan nog? dat je emotioneel onbereikbaar bent, dat er geen wederkerigheid is, dat je haar niet kunt troosten, dat je een koele kikker bent?
tja... ieder zijn manier, ...
ik heb daar een cynisch grapje over: tot de dood ons scheidt? wel, er zat niet echt veel leven meer in de relatie, telt dat ook?
honi soit qui mal y pense
Bedankt door: Ed1964

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door MarcDC.

waarheen? 2 weken 5 dagen geleden #267100

  • Ed1964
  • Ed1964's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Senior Boarder
  • Senior Boarder
  • Berichten: 41
  • Ontvangen bedankjes 7
Hé Marc,
Na de komst van onze kinderen zijn we teveel uit elkaar gegroeid vrees ik. Mijn vrouw altijd thuis de opvoeding doen, meestal/vaak in haar uppie en ik de boel eromheen draaiend houden. Hard werken, klussen, helpen met verzorgen van dieren, hulp in de huishouding. Allebei hard werken op ons eigen terrein. Ik zag er niks verkeerds in. Vroeger thuis was dat bij mij ook zo. Moeder altijd thuis en vader altijd werken. Ik voelde niet dat ik iets gemist had vroeger thuis of zo. Het ging gewoon zo. We zagen van elkaar dat we hard deden werken en lieten het te lang zo gaan. Totdat heel veel later bleek dat we ongewild teveel uit elkaar gegroeid waren. Vind na een misstap de weg terug maar eens...
Praten met mijn vrouw vin ik overigens heel moeilijk. Ook daar is eigenlijk hulp bij nodig. Mijn vrouw is, mede door haar heftige emoties, voor mij te pittig en daarentegen ben ik te soft. Een gesprek mondt tè vaak uit op een opsomming door mijn vrouw van dingen die er mis zijn gegaan en anders hadden gemoeten. Ik krijg het niet zo gestuurd dat we daar voorbij kijken kunnen, daarvan leren en proberen het anders te gaan doen. Het zou zo mooi zijn als er voor een deel 'zand over' kon en we verder zouden kunnen. Eerst zorgen dat alle problemen zijn opgelost voordat we verder kunnen is voor mij een volstrekte onmogelijkheid.
Jouw vergelijking dat er niet veel leven in de relatie zat is mooi gevonden haha

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

waarheen? 2 weken 5 dagen geleden #267103

  • MarcDC
  • MarcDC's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2730
  • Ontvangen bedankjes 864
Beste Ed,
Tja, het moet toch van twee kanten komen. Er moet genegenheid zijn in een relatie, zelfs in een vriendschap, … als het de bedoeling is dat je de rest van je leven in slavernij gaat doorbrengen om je zonde af te kopen, wel… het is dus geen zonde, ...
Mijn vrouw merkte onlangs nog op dat ze foto's had gezien van mij van vroeger, en dat ik er altijd zo afgepeigerd uitzag... had ze geweten dat ik dit had, dan had ze daar al langer rekening mee gehouden, want ze kon zo zien dat ik het lastig had... de gedachte komt ook bij me op, kon je dat dan zo niet weten? dat ik op de topjes van mijn tenen liep, … blijkbaar niet dus...
Tijdens de verbouwing van de keuken en badkamers hadden we ook een lastig moment in de relatie, ook met jonge kindjes... toen heb ik ook gedacht aan scheiden. .. nu lachen we daar mee...
Iets wat ook flagrant was, bij de maaltijd na de begrafenis van mijn moeder gingen we aan tafel zitten, en mijn vrouw zat al tussen mijn oudere zus en mijn schoonbroer in, dus zat ik alleen... dat kwetste enorm.
Aan de andere kant, we zijn altijd al heel close geweest. Als mijn vrouw naast me staat leg ik mijn hand om haar heen of raak ik haar aan. Dat heeft zij graag.
Als dat er niet zou zijn, zou ik het ook geen relatie noemen.

Mijn psychologe zei in het begin vaak tegen mij: het is ook jouw huis, het is ook jouw leven...
Je vrouw mag nu ook wel eens haar zegeningen tellen... in plaats van alles maar af te schuiven.
honi soit qui mal y pense
Bedankt door: ennoborg, Ed1964

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

waarheen? 2 weken 3 dagen geleden #267181

  • Ed1964
  • Ed1964's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Senior Boarder
  • Senior Boarder
  • Berichten: 41
  • Ontvangen bedankjes 7
Dankje MarcDC,
Zo is het natuurlijk ook zoals je zegt. Ik was niet van plan mijn leven lang te boeten voor een misstap. Natuurlijk heb ik die in mijn uppie gemaakt. Ik had nee kunnen zeggen, maar het was wel een gevolg van ons 'gezamenlijk falen' zeg maar. Een keer moet er 'zand over'.....of niet natuurlijk. Dat begrijp ik ook heel goed. Als het niet te verwerken is of niet te vergeven valt dan moet er een punt achter. Blijven verwijten en doorgaan is geen optie. Daar wordt niemand vrolijk van. Tof om te horen dat jullie het samen eigenlijk hartstikke goed lijken te doen. Top!
Hoe dan ook er wordt bij ons hard gewerkt om zo snel mogelijk duidelijkheid te krijgen wat we nog wel en wat niet meer kunnen om te zien of het nog zin heeft door te gaan. Ben benieuwd, een pittige tijd, maar het zal in ieder geval duidelijkheid gaan brengen. Dankje! voor je reactie!

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

waarheen? 2 weken 3 dagen geleden #267185

  • MarcDC
  • MarcDC's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2730
  • Ontvangen bedankjes 864
Dag Ed,
ik hoop dat we nog vaak van je horen op het forum.
Post ook gerust over andere zaken. Het feit dat hier een groepje aspergers bij elkaar zit geeft vaak een snellere vorm van begrip.
Verder, tijd brengt raad. Ik wou vooral ook een voorbeeld geven dat het echt wel goed kan lopen ook in een huishouden waar een partner autisme heeft. En ik ben niet de enige, jammer genoeg blijkbaar wel een minderheid, maar er is een precedent.
honi soit qui mal y pense
Bedankt door: Ed1964

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

waarheen? 2 weken 3 dagen geleden #267187

  • Ed1964
  • Ed1964's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Senior Boarder
  • Senior Boarder
  • Berichten: 41
  • Ontvangen bedankjes 7
Dankjewel Marc. Ben in ieder geval heel blij met onder andere jouw reacties. Ben vooral ook blij met de herkenning. Ik sta niet alleen in ieder geval.
Fijn dat het zo goed gaat bij jullie, jullie zullen inderdaad een minderheid zijn. Bij ons wordt het erg lastig om het te redden denk ik. Ik kan (en wil) mijn vrouw niet verplichten me te accepteren natuurlijk. Als 'mijn uiterste best doen' niet goed genoeg is..... Tot horens Marc! Het ga jullie goed Thanks!
Bedankt door: MarcDC

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

  • Pagina:
  • 1
  • 2
  • 3
Tijd voor maken pagina: 0.254 seconden
Gemaakt door Kunena