Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
Asperger en werk / studie

Onderwerp: Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 3 weken geleden #257844

  • Bernhard 1963
  • Bernhard 1963's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • DE DWAASHEID DEZER WERELD IS WIJSHEID BIJ DE MENS
  • Berichten: 2861
  • Ontvangen bedankjes 3219

peterf schreef : Ik merk dat het werk me steeds moeilijker en zwaarder valt, het levert me niets op en kost me heel veel energie, dus eigenlijk als ik thuis kom ben ik ook helemaal overprikkeld en doodmoe. Mijn kwaliteit van leven is daardoor ook navenant.


Beste Peter, het lezen van jouw werk-gerelateerde narigheid roept bij mij weer de beelden op van toen ik nog werkbegeleider in opleiding was bij een Sociale Werkplaats. Ook het ontzettend overprikkelende nieuwjaarswens gedoe is heel herkenbaar, de maag draait me om als ik er aan denk. Daarom ben ik erg blij dat ik al weer vele jaren thuiszit met een bijstandsuitkering, dan maar arm, dan heb ik in ieder geval rust.

Ik ken jouw situatie niet maar omdat je zegt dat het werk je niets oplevert maar wel veel narigheid veroorzaakt, is het dan niet beter dat je minder, weinig of helemaal niet meer voor een baas gaat werken? Want je moet er niet onderdoor gaan met in het ergste geval een psychose tot gevolg, dan kun je beter 'thuis zitten' en om enigszins in het werkritme te blijven vrijwilligerswerk doen. Vooral omdat je zegt dat je het gevoel hebt iedereen tot last te zijn krijg ik het idee dat je al behoorlijk over je grens heen bent gegaan, toen ik doordraaide had ik dat gevoel ook heel sterk. Als het zo ontzettend veel van je vergt dan is de knoop toch maar doorhakken en een flinke stap terug doen wellicht een betere optie. Ik wens je heel veel sterkte toe voor de komende tijd en hoop van harte dat je een weg vindt om spoedig uit deze narigheid te komen.




.

Bedankt door: peterf, signe, mishi

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 3 weken geleden #257847

  • Thor
  • Thor's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Moderator
  • Berichten: 3806
  • Ontvangen bedankjes 4430
Ellende met werk en leidinggevenden..... ik heb mijn portie wel gehad. Twee jaar geleden ben ik voor mijzelf begonnen als slager wat ik van huis uit ben, maatschappelijk en financieel wel een stap terug maar moreel een grote stap vooruit.

Ik heb altijd veel en hard gewerkt, dat zit er van nature wat in denk ik. Maar wat een ellende heb ik meegemaakt, ik denk omdat ik te eerlijk ben. Ik heb altijd een leidinggevende functie gehad met veel verantwoordelijkheid in productiebedrijven en heb cijfers en problemen nooit mooier gemaakt dan ze zijn. Mijn autisme maakte dat ik nooit op de juiste manier contacten kon leggen en goed lag bij collega's en leidinggevenden ook al presteerde ik goed. Dit filmpje illustreert dat erg goed, ik kan er wel om lachen maar het maakt me ook misselijk en kwaad..........

It’s just a sign of the times, going forward in reverse… still, he who have laugh last, is just a hand in the bush

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 2 weken geleden #258000

  • peterf
  • peterf's Profielfoto Onderwerp Author
  • Afwezig
  • Gold Boarder
  • Gold Boarder
  • Berichten: 246
  • Ontvangen bedankjes 257
Goed weer om jullie verhalen en ervaringen te lezen. In mijn omgeving lijkt niemand mij te begrijpen. Ik zit nu thuis zonder werk en in de decembermaand heb ik zeker ruim 20 sollicitaties de deur uitgedaan. Gesprekken gehad per telefoon, koffie drinken met managers, zogenaamde netwerken. Heeft me heel wat energie gekost. Ik voelde de meltdown af en toe opborrelen. Nu thuis en de rekening heb ik inmiddels gekregen. Met een gevoel in mijn borst alsof een horde woedende wespen daar huishoudt, last van mijn maag, intens verdrietig en doodmoe. Ik slaap slecht en alles lijkt verkrampt. Met enige regelmaat zit ik letterlijk naar lucht te happen. Ik ben duidelijk te lang met de meter in het rood blijven lopen. Nu dus thuis, ik heb mezelf ziek gemeld bij het UWV. Een afspraak bij mijn autismecoach en psychiater heeft opgeleverd dat ik mijn medicijngebruik kan ophogen. Advies is veel rust nemen en stress vermijden. Misschien moet ik inderdaad dat hele werken voor een baas uit mijn hoofd zetten en inderdaad iets zoeken wat voor mij wel te doen is en waar ik misschien nog wel een klein beetje gevoel bij heb en me een beetje waardigheid terug geeft. Helaas ben ik wel afhankelijk van een inkomen. Mijn vrouw werkt 3 dagen in de week en dat is onvoldoende om de boel rond te breien, dus enige aanvulling vanaf mijn kant is gewenst.
Komende tijd gewoon proberen weer een beetje mezelf te vinden en voorzichtig denken aan wat zou nu goed voor mij zijn.
Diagnose: Asperger + OCPD
AS-Q 43
Bedankt door: Thor, Divaatje, Rocket

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 2 weken geleden #258006

  • Divaatje
  • Divaatje's Profielfoto
  • Offline
  • Administrator
  • Administrator
  • Berichten: 1486
  • Ontvangen bedankjes 2619

Een deel is verborgen voor gasten. Log-in of registreer om het te kunnen bekijken.
Als je maar lang genoeg zoekt, ga je het zoeken leuk vinden.
Bedankt door: peterf

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 2 weken geleden #258008

  • MarcDC
  • MarcDC's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2503
  • Ontvangen bedankjes 790
@Peter,
Heb je recht op een uitkering? Kom je alleen daarmee toe? Zoja, dan zou ik je vooral aanraden om uit de ratrace te stappen en rustig jezelf te herontdekken. Je hebt wel je gezin, maar als je er helemaal aan tenonder gaat hebben ze ook niets aan je. Bij mij heeft dat ook veel geholpen, eens een oefening maken... stel nu dat ik werkloos zou worden, met opzegtermijn, werkloosheidsuitkering, spaargeld, … en wat kan ik dan daarna nog gaan doen... en je realiseert je al snel dat er bijvoorbeeld voor een verpleger in een bejaardentehuis altijd werk zal zijn de volgende 30 jaar. En sindsdien ben ik heel anders over mijn job gaan denken. Het gaat veel beter. Ik doe mijn best, maar ik stel mijn grenzen. Ik zet soms voor de grap het liedje 'I am a passenger' op mijn oortjes... Ik heb ook aangekondigd dat ik ander werk zoek, en sindsdien doe ik veel knowledge transfer... (KT? Who is Kathy, is she cute? I haven't met her, and I have to DO her?).
Het risico bestaat nu wel dat ze mij op het einde van de rit effectief ook vragen om mijn post te verlaten, maar mij ontslaan is nog zeker niet aan de orde.
honi soit qui mal y pense
Bedankt door: peterf

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 2 weken geleden #258010

  • mandersp
  • mandersp's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 936
  • Ontvangen bedankjes 1043

Een deel is verborgen voor gasten. Log-in of registreer om het te kunnen bekijken.



.
Met vriendelijke groeten,

Mandersp
Bedankt door: peterf

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door mandersp.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 2 weken geleden #258051

  • Thor
  • Thor's Profielfoto
  • Offline
  • Moderator
  • Moderator
  • Berichten: 3806
  • Ontvangen bedankjes 4430
Wat een akelig herkenbaar verhaal Peter, de nekharen gaan bij mij alweer overeind staan. Sterkte met het hele gedoe.
It’s just a sign of the times, going forward in reverse… still, he who have laugh last, is just a hand in the bush
Bedankt door: peterf

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 2 weken geleden #258074

  • peterf
  • peterf's Profielfoto Onderwerp Author
  • Afwezig
  • Gold Boarder
  • Gold Boarder
  • Berichten: 246
  • Ontvangen bedankjes 257
Ik heb inderdaad recht op een uitkering. Vorig jaar zat ik per 1 januari ook thuis, maar ik kon op 19 februari weer ergens beginnen voor 4 dagen per week. Wel moest ik van UWV blijven solliciteren, omdat de klus maar 2 tot 4 maanden zou duren en ik kreeg een aanvulling. Na 4 maanden moest ik weg, maar kon gelijk ergens anders beginnen. Wel weer voor 40 uur. Dat viel me best zwaar. Wellicht is 40 uur per week sowieso geen goed idee in mijn geval. Al die tijd aanvulling van het UWV gekregen. Ik heb altijd meer dan goed verdiend, bovendien in de vorm uurtje factuurtje. Niet werken betekende altijd minder loon en zelf de verantwoording dragen voor opnemen van vrije dagen. Misschien daardoor mezelf in het verleden ook teveel belast. Ik ben niet lui en heel gedreven wat gelijk ook mijn valkuil is. Uiteindelijk bleek het een doodlopende weg waar ik me op bevond en nu is het teruglopen met vallen en opstaan en vooral bedenken welke nieuwe weg ik moet inslaan.
Geld is belangrijk om rond te komen, maar ik hoef gelukkig geen super hoog salaris te hebben om de vaste lasten te kunnen voldoen. Die uitkering ziektewet of WIA zou voor mij genoeg zijn, maar liever heb ik gewoon een baan voor 28 a 32 uur waar ik me een beetje ok bij voel. Voorlopig hoef ik daar niet aan te denken, eerst maar eens weer een beetje mezelf oplappen en uit de rode zone. Zo af en toe vraagt iemand of ik al wat nieuws heb gevonden, ik doe het dan af met nee nog niet, ik heb geen haast. Ik ga niet aan de grote klok hangen dat ik er helemaal door zit en niet eens kan werken op het moment.
Dank jullie wel voor jullie medeleven en gedachten en verhalen. Deze steunen mij zeer.
Diagnose: Asperger + OCPD
AS-Q 43
Bedankt door: Frank, MarcDC

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 3 dagen geleden #258245

  • peterf
  • peterf's Profielfoto Onderwerp Author
  • Afwezig
  • Gold Boarder
  • Gold Boarder
  • Berichten: 246
  • Ontvangen bedankjes 257
Veel sollicitaties heb ik de deur uitgedaan en uiteindelijk gisteren een gesprek gehad. De functie is aardig, past goed, of had goed kunnen passen kan ik beter zeggen. De functie is voor 40 uur per week. Dat is wat veel voor mij. Ik heb gemerkt dat ik 32 uur beter kan verteren. Het gesprek is goed gegaan. Wel was ik enorm bezig van te voren, de zenuwen gierden door mijn lijf en ook na het gesprek was ik compleet afgedraaid en uitgeput. 40 uur per week zonder thuiswerk, dus echt daar op kantoor. Ik merk dat ik dusdanig geknakt ben dat dit voor mij op dit moment niet is weggelegd. Mijn vrouw zegt me, dit is misschien je kans, je moet dit kunnen en je bent goed in wat je doet. Ze menen het serieus en op 52 jaar een vaste baan krijgen is misschien niet iets wat zich weer zo snel aandient. Ik besef dat ook en ik voel me daardoor nog meer bezwaard. Ik heb me niet voor niets ziek gemeld per 1 januari 2019. Omdat het niet meer ging, het elastiek was zo ver uitgerekt en nu gebroken, het zit er niet in helaas. Dit beseffende doet mij nog meer pijn. Mijn medicatie is opgehoogd en vannacht heb ik de halve nacht met hartkloppingen wakker gelegen. Ik kom kapot het bed uit en voel me waardeloos en schuldig, naar de maatschappij, naar mezelf, mijn omgeving en vooral naar mijn gezin. Voelt als opgeven, maar wat is opgeven? Ik ben al te ver gegaan waarschijnlijk. Mijn autisme-psycholoog zegt me dat ik er goed aan heb gedaan om me ziek te melden. Ze zag het bergafwaarts gaan het laatste half jaar toen ik weer 40 uur was gaan werken. Maar ja, zit ze niet te veel in mijn team. Ze kan moeilijk zeggen, kom op man, wees geen slappeling. Ik ben zo vreselijk in de war met deze gedachtes en voel me er vreselijk onder, maar ik merk dat ik niks kan op het moment. Mijn oren suizen, mijn hart bonst, mijn hoofd zit vol watten, de duizeligheid is een constante factor en een enorm vervelend gevoel van zenuwen op mijn maag is mijn standaard geworden. Constant dat getwijfel moet ik nog een poging doen of nu echt een keer aan mezelf de prioriteit geven. Ik begin zo langzamerhand te begrijpen dat het aantal aspergers dat uit het leven stapt hoger is dan gemiddeld. Af en toe vraag ik me af, hoe is het mogelijk, wat is er in hemelsnaam van me geworden.
Sorry mensen dat ik niet wat meer positief ben, maar 2019 is tot dusver klote.
Diagnose: Asperger + OCPD
AS-Q 43
Bedankt door: Frank, Divaatje, Patj

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Werken als asperger, het gaat maar dan is de rek er uit. 9 maanden 3 dagen geleden #258247

  • Bernhard 1963
  • Bernhard 1963's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • DE DWAASHEID DEZER WERELD IS WIJSHEID BIJ DE MENS
  • Berichten: 2861
  • Ontvangen bedankjes 3219

peterf schreef : Ik kom kapot het bed uit en voel me waardeloos en schuldig, naar de maatschappij, naar mezelf, mijn omgeving en vooral naar mijn gezin.


De maatschappij en dan vooral de hulpverleners moeten zich naar jou toe schuldig voelen want zij hadden al lang moeten zien dat jij (vooral vanwege jouw gezin) continue over jezelf heen moet lopen en dat hou je op de lange termijn simpelweg niet vol.

Bedankt door: Rocket

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.313 seconden
Gemaakt door Kunena