Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Fantasie en dagdromen

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220246

  • Xndrmldr
  • Xndrmldr's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • .
  • Berichten: 1539
  • Ontvangen bedankjes 3712

Veelkantie schreef : Vanaf mijn jongste jaren tot ergens in mijn 20ste heb ik min of meer in een soort van vacuüm geleefd. Of je het kan omschrijven als dagdromen weet ik niet. Ik droomde ook niet echt volgens mij. Althans, geen concrete beelden. Ik heb van mijn kindertijd ook vrijwel geen herinneringen. Soms een beetje een losse flard maar zonder aanleiding of samenhang.

Dat vacuüm verdween naarmate ik ouder werd langzaam maar zeker. Maar nog altijd bemerk ik dat ik hele episodes in mijn leven eigenlijk niet bewust meegemaakt heb of meemaak. Ik vergeet ook werkelijk van alles en nog wat. Namen, datums, gezichten, namen bij gezichten en gezichten bij namen, gebeurtenissen, afspraken, enzovoort. Veel ervan is heel vaag.

Ik ervaar het vooral als ongemakkelijk. Mijn vrouw moet altijd mee naar bijvoorbeeld doktersafspraken want alleen sta ik weer buiten en heb eigenlijk geen idee meer wat ik besproken en afgesproken heb. Anderzijds vind ik het ook niet zo erg. Ik ben namelijk niet alleen de leuke dingen vergeten maar ook de talloze niet-leuke of zelfs traumatisch ervaringen.

Ik weet niet of dit ook in de categorie valt waarover jullie spreken, maar ben wel benieuwd of iemand mijn ervaringen deelt.

Ik herken je beschrijving van het vacuüm in je jeugd niet.
Ik heb wel in die tijd of eigenlijk tot ik relaties aanging, me als het ware "buiten" de werkelijkheid, "waarnemer", of soms wel buitengesloten gevoeld.
Ik ben mijn eigen gevoelens -en die van anderen dus ook- pas na die tijd echt gaan ontdekken.
Ik kan me wel zeker een aantal gebeurtenissen herinneren uit mijn jeugd, zelfs van voor mijn 6e jaar (toen gingen we verhuizen, dus kan ik gebeurtenissen in de tijd plaatsen). Die herinneringen hebben wel "triggers" nodig om opgeroepen te worden.
Ik vergeet ook namen, gezichten, datums, telefoonnummers en afspraken. Hoewel, ik herken gezichten wel, ook van mensen die ik maar 1 keer heb meegemaakt, maar ik weet dan echt niet waarvan en soms komt dat na een paar minuten opeens boven. Ik heb wel al vaak het gevoel dat ik weet hoe die iemand is, gevoelsmatig dan, aardig, ruw, koppig, dat soort dingen.
Wat betreft die afspraken en gesprekken en zo... Ik bereid me altijd voor, vaak met geschreven notities en maak ter plekke notities of vraag om een uitdraai, anders ben ik echt bij thuiskomst bepaalde belangrijke details al weer vergeten. :sick:
Bij gesprekken waarbij ze weten van mijn ASS voel ik me daar niet zo "raar" bij, anders eigenlijk wel.
Bedankt door: Heavy User

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door Xndrmldr.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220250

  • Heavy User
  • Heavy User's Profielfoto
  • Offline
  • Senior Boarder
  • Senior Boarder
  • Easy does it!
  • Berichten: 79
  • Ontvangen bedankjes 149

Een deel is verborgen voor gasten. Log-in of registreer om het te kunnen bekijken.
Bedankt door: Xndrmldr, Marcus Cole

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door Heavy User.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220256

  • Inge70
  • Inge70's Profielfoto
  • Bezoeker
  • Bezoeker
Het ' sta niet zo te dromen ' hoor ik nu veel minder vaak dan vroeger, zelfzekerheid en zelfbewustzijn heb ik de laatste jaren eigenlijk pas ontwikkeld, ik durf nu meer in het hier en nu te zijn met mijzelf, mijn diagnose en het daaruit voortkomende zelfbegrip en zelfrespect hebben daar een grote rol in gespeelt, het kan me nu eigenlijk niet zoveel schelen als ik merk dat een ander merkt dat ik minder doorsnee ben, ik voel me er niet meer minder om, integendeel.

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door Inge70.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220263

  • Marcus Cole
  • Marcus Cole's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 3021
  • Ontvangen bedankjes 2050
Ik denk dat ik als kind gigantische had dat dromen , dat mijn kop ongelofelijk snel afgeleid was en dat ik moeite had te concentreren , echt het ADD idee van kijk daar een vogeltje en dan gelijk naar dat vogeltje te kijken en niet naar de leraar , ik kan men nog heel goed herinneren dat ik met de poten van mijn stoel op mijn voeten / schoenen ging staan , om 'wakker' te blijven , ik heb dat nooit gezegd toen wat wel jammer is eigenlijk en niemand heeft het ooit gezien dat ik dat deed , ik had gigantische veel moeite om te concentreren , wellicht dat ik daarom qua opleidingen zo ongelofelijk achter ben gebleven en telkens het gevoel heb dat ik veel meer had kunnen doen .. Ik merk het met mijn huidige werk ook weleens regelmatig dat ik zo een adres oversla , of zo met mijzelf aan het lullen ben of fantaseren dat ik ineens terug moeten fietsen dan realiseer ik me ook waar het vroeger bij werk zo mis ging , en als ze dan een opmerking maakte kon ik heel driftig worden want ik had geen flauw idee :ohmy: ..

Qua familie kom ik overigens wel uit een goed nest , hooguit dat mijn irritatie van mijn kant is dat mij broer en zus allebei HBO opgeleid zijn , maar zij hebben dat dus nooit zo gevoeld ...

Als ik nou terug kijk naar lijstjes over asperger en adhd , dan zie ik wel gigantische veel herkenning dat is wel fijn ...
Bedankt door: Xndrmldr

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door Marcus Cole.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220339

  • ennoborg
  • ennoborg's Profielfoto
  • Offline
  • Gold Boarder
  • Gold Boarder
  • Berichten: 205
  • Ontvangen bedankjes 511

Veelkantie schreef :

ennoborg schreef : Veelkantie, wat je hier beschrijft doet mij meer aan dissociatie denken. Dat is een stapje verder, en komt met name na traumatische ervaringen voor, als bescherming eigenlijk. Ik doel dan vooral op de ervaringen van vroeger. Over nu kan ik niets zeggen.


Hoi Ennoborg,

Ik snap dat je die associatie erbij hebt. En het zou er beslist iets mee te maken kunnen hebben want er is in mijn jeugd genoeg voorgevallen dat je zonder meer als traumatiserend zou kunnen kenschetsen. Het begon echter al ruimschoots voordat ik me zelfs bewust was van het leven. Dus als baby, als kleuter en later als puber (iets wat ik overigens nooit gedaan heb, puberen). Ik heb op mijn Facebook pagina onlangs enige uitleg over gegeven. Als het je interesseert dan hier een linkje: goo.gl/ju66Aw


Mooi. Ik herken veel uit je artikel, maar juist niet de dissociatie bij de dokter, waar je het hier op de site over had. Ik ben bij zo'n bezoek juist heel geconcentreerd, en hoef ook bijna nooit notities te maken. Ik kan ook vrij nauwkeurig beschrijven hoe mijn gesprek met de psychiater afgelopen donderdag ging, of mijn laatste ziekenhuisopname voor mijn liesbreuk een paar jaar geleden, enzovoort enzovoort. Ik zou de chirurg waarschijnlijk ook nog herkennen van de OK.

Voor mij hebben die situaties denk ik allemaal gemeen dat ik ze in een flow beleef, en alles en iedereen buiten de hoofdrolspelers verder negeer. Dat werkt goed voor mij.

Dissociatie komt bij juist eerder voor bij onderprikkeling. Ik kan dat filmpje dat je op facebook heb gelinkt dus niet bekijken, omdat die jongen voor mij veel te langzaam praat. Mijn gedachten zijn dus bij zijn 1e zin al weg, en luisteren doe ik dan verder niet meer.

Het kan zijn dat dat bij mij komt door een ADD-component, want daar scoorde ik hoog op, bij de test, ook al was dat dan niet zo hoog als bij AQ.
Bedankt door: Xndrmldr, Heavy User

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220375

  • Veelkantie
  • Veelkantie's Profielfoto
  • Bezoeker
  • Bezoeker
Ennoborg,

Ik weet ook niet of mijn enorme vergeetachtigheid wat met 'dissociatie' te maken heeft. Heb het ook niet alleen bij de dokter maar bij praktisch alles. Ik kan een half uur nadat ik gegeten heb al vergeten zijn wat ik gegeten heb. gebeurd wel eens dat ik in de keuken ga kijken om aan de restjes te zien wat op het menu stond. Het is een beetje net als de D, T en DT regeltjes die ik onder een ander topic noemde. Het gaat er gewoon niet in. Nu heeft iedereen dit wel in zekere mate, want wie staat niet wel eens in de kast te turen en denkt 'wat moest ik nou ook alweer doen' of 'wat wilde ik nou eigenlijk pakken'. Ik heb dit alleen veel meer dan alleen soms. Is bijna standaard bij mij.

Persoonlijk maak ik me er overigens niet zo druk om. Het is alleen soms erg lastig. Ik moet alles noteren, als ik er later iets mee moet of wil, of ik ben het gewoon kwijt. Toen wij (mijn vrouw en ik) nog winkels hadden was het wel heel erg vervelend. Dan had ik een compleet verkoopgesprek gehad met een klant, prijsafspraken, enz. gemaakt, en vergeten het op te schrijven. Kwam de klant een uurtje later terug, omdat deze besloten had de koop te sluiten, dan herkende ik deze persoon vaak helemaal niet eens terug. En wist ook totaal niet meer welke afspraken ik met de klant gemaakt had. Het hele gesprek met de persoon, en vaak de persoon an sich, was compleet uit mijn geheugen verdwenen. Menigmaal leverde me dat een lichte paniekaanval op. Gelukkig heb ik die last nu niet meer.

Ik heb er wel eens over gedacht om ermee naar een dokter of zoiets te gaan. Maar ik heb niet de indruk dat het erger wordt. En aangezien mijn vrouw het tegenovergestelde is, die heeft werkelijk een fenomenaal geheugen, vult ze me prima aan en bij. Ze beheert mijn agenda voor wat betreft bijvoorbeeld bezoeken aan specialisten en dergelijke. En dat gaat uitstekend.

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door Veelkantie.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220384

  • Erewhon
  • Erewhon's Profielfoto
  • Offline
  • Platinum Boarder
  • Platinum Boarder
  • Berichten: 2048
  • Ontvangen bedankjes 2274

Een deel is verborgen voor gasten. Log-in of registreer om het te kunnen bekijken.
Jij bent jij, en ik ben ik, jij bent niet ik, en ik ben niet jij, maar toch zijn we samen wij.
Bedankt door: Bernhard 1963

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door Erewhon.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220389

  • Veelkantie
  • Veelkantie's Profielfoto
  • Bezoeker
  • Bezoeker
Hoi Erewhon,

Ik zou het liever collectieve psychoses noemen. Althans, als we het over religies en ideologieën hebben. Ben er ook geen liefhebber van. Woensdag herdenken wij weer welke verwoestende kracht collectieve psychoses (kunnen) hebben. E dat is er slecht één van de velen.

Denk ook dat het één van de meest vergezochte spreuken van Loesje is. Een beetje fantasie en creatief denken is leuk. Maar ik prefereer de keiharde realiteit boven het één of andere 'utopisme'. Niet in de laatste plaats omdat de één zijn utopisme de ander zijn dystopie is.

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220433

  • ennoborg
  • ennoborg's Profielfoto
  • Offline
  • Gold Boarder
  • Gold Boarder
  • Berichten: 205
  • Ontvangen bedankjes 511

Veelkantie schreef : Ennoborg,

Ik weet ook niet of mijn enorme vergeetachtigheid wat met 'dissociatie' te maken heeft. Heb het ook niet alleen bij de dokter maar bij praktisch alles. Ik kan een half uur nadat ik gegeten heb al vergeten zijn wat ik gegeten heb. gebeurd wel eens dat ik in de keuken ga kijken om aan de restjes te zien wat op het menu stond. Het is een beetje net als de D, T en DT regeltjes die ik onder een ander topic noemde. Het gaat er gewoon niet in. Nu heeft iedereen dit wel in zekere mate, want wie staat niet wel eens in de kast te turen en denkt 'wat moest ik nou ook alweer doen' of 'wat wilde ik nou eigenlijk pakken'. Ik heb dit alleen veel meer dan alleen soms. Is bijna standaard bij mij.

Persoonlijk maak ik me er overigens niet zo druk om. Het is alleen soms erg lastig. Ik moet alles noteren, als ik er later iets mee moet of wil, of ik ben het gewoon kwijt. Toen wij (mijn vrouw en ik) nog winkels hadden was het wel heel erg vervelend. Dan had ik een compleet verkoopgesprek gehad met een klant, prijsafspraken, enz. gemaakt, en vergeten het op te schrijven. Kwam de klant een uurtje later terug, omdat deze besloten had de koop te sluiten, dan herkende ik deze persoon vaak helemaal niet eens terug. En wist ook totaal niet meer welke afspraken ik met de klant gemaakt had. Het hele gesprek met de persoon, en vaak de persoon an sich, was compleet uit mijn geheugen verdwenen. Menigmaal leverde me dat een lichte paniekaanval op. Gelukkig heb ik die last nu niet meer.


OK, ik snap het, denk ik. Het intrigeert me wel, omdat het anders lijkt dan de soort vergeetachtigheid die ik bij mijn moeder zie, of bij die van mijn vriendin, die tijdens een bezoek ongeveer elk kwartier vraagt of het druk was op de weg. Bij jou heb ik eerder het idee dat je er tijdens het eten niet bent, dan wel ergens anders bent. Vandaar die dissociatie, die steeds terugkeert in mijn hoofd.

Mijn vriendin klaagde vroeger vaak dat als ik tijdens het eten een heel verhaal tegen haar hield (Asperger-trekje), dat ze dan haar eten niet proefde. Zij geeft geen ASS, maar wel iets anders waarbij dissociaties vrij vaak voorkomen, en misschien speelt bij jou ook wel dat als je zelf tijdens het eten met je vrouw (en andere tafelgenoten) praat, dat het eten zelf als proces nog wel gewoon doorgaat, maar de geheugenopslag van wat je gegeten hebt niet. En strikt genomen zou je kunnen zeggen dat die opslag biologisch ook vrij nutteloos is.

Bij dat gesprek met die klant had je dan misschien ook zoiets, dat de koppeling van gesprek naar opslag niet lukte, omdat het gesprek zelf te veel inspanning kostte, onbewust, en er geen tijd vrij bleef voor de opslag op je harde schijf. Ik ben IT-er, dus ik gebruik dat even als metafoor.

Als je een algehele amnesie of erger had, zou je je hier op het forum elke dag weer komen voorstellen, en dat doe je niet. Je weet ook dat deze dingen gebeuren, maar mijn vraag is dan, bijvoorbeeld als je bij de dokter bent, wat doe je dan? Waar zijn je gedachten wel? Wordt je afgeleid door iets?

Bij dat filmpje dat je op facebook had gezet word ik zelf afgeleid. Ik observeer hoe langzaam die jongen praat, dat hij niet naar de camera kijkt, en concentreer me niet meer op de inhoud, die naar mijn idee ook wel in een minuut verteld kan worden. Dat is dus mijn dissociatie, dat ik tijdens het kijken gewoon naar een andere denkwereld vertrek.
Bedankt door: Xndrmldr

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door ennoborg. Reden: aanvulling

Fantasie en dagdromen 3 jaren 5 maanden geleden #220459

  • Veelkantie
  • Veelkantie's Profielfoto
  • Bezoeker
  • Bezoeker

ennoborg schreef :

Veelkantie schreef : Ennoborg,

Ik weet ook niet of mijn enorme vergeetachtigheid wat met 'dissociatie' te maken heeft. Heb het ook niet alleen bij de dokter maar bij praktisch alles. Ik kan een half uur nadat ik gegeten heb al vergeten zijn wat ik gegeten heb. gebeurd wel eens dat ik in de keuken ga kijken om aan de restjes te zien wat op het menu stond. Het is een beetje net als de D, T en DT regeltjes die ik onder een ander topic noemde. Het gaat er gewoon niet in. Nu heeft iedereen dit wel in zekere mate, want wie staat niet wel eens in de kast te turen en denkt 'wat moest ik nou ook alweer doen' of 'wat wilde ik nou eigenlijk pakken'. Ik heb dit alleen veel meer dan alleen soms. Is bijna standaard bij mij.

Persoonlijk maak ik me er overigens niet zo druk om. Het is alleen soms erg lastig. Ik moet alles noteren, als ik er later iets mee moet of wil, of ik ben het gewoon kwijt. Toen wij (mijn vrouw en ik) nog winkels hadden was het wel heel erg vervelend. Dan had ik een compleet verkoopgesprek gehad met een klant, prijsafspraken, enz. gemaakt, en vergeten het op te schrijven. Kwam de klant een uurtje later terug, omdat deze besloten had de koop te sluiten, dan herkende ik deze persoon vaak helemaal niet eens terug. En wist ook totaal niet meer welke afspraken ik met de klant gemaakt had. Het hele gesprek met de persoon, en vaak de persoon an sich, was compleet uit mijn geheugen verdwenen. Menigmaal leverde me dat een lichte paniekaanval op. Gelukkig heb ik die last nu niet meer.


OK, ik snap het, denk ik. Het intrigeert me wel, omdat het anders lijkt dan de soort vergeetachtigheid die ik bij mijn moeder zie, of bij die van mijn vriendin, die tijdens een bezoek ongeveer elk kwartier vraagt of het druk was op de weg. Bij jou heb ik eerder het idee dat je er tijdens het eten niet bent, dan wel ergens anders bent. Vandaar die dissociatie, die steeds terugkeert in mijn hoofd.

Mijn vriendin klaagde vroeger vaak dat als ik tijdens het eten een heel verhaal tegen haar hield (Asperger-trekje), dat ze dan haar eten niet proefde. Zij geeft geen ASS, maar wel iets anders waarbij dissociaties vrij vaak voorkomen, en misschien speelt bij jou ook wel dat als je zelf tijdens het eten met je vrouw (en andere tafelgenoten) praat, dat het eten zelf als proces nog wel gewoon doorgaat, maar de geheugenopslag van wat je gegeten hebt niet. En strikt genomen zou je kunnen zeggen dat die opslag biologisch ook vrij nutteloos is.

Bij dat gesprek met die klant had je dan misschien ook zoiets, dat de koppeling van gesprek naar opslag niet lukte, omdat het gesprek zelf te veel inspanning kostte, onbewust, en er geen tijd vrij bleef voor de opslag op je harde schijf. Ik ben IT-er, dus ik gebruik dat even als metafoor.

Als je een algehele amnesie of erger had, zou je je hier op het forum elke dag weer komen voorstellen, en dat doe je niet. Je weet ook dat deze dingen gebeuren, maar mijn vraag is dan, bijvoorbeeld als je bij de dokter bent, wat doe je dan? Waar zijn je gedachten wel? Wordt je afgeleid door iets?

Bij dat filmpje dat je op facebook had gezet word ik zelf afgeleid. Ik observeer hoe langzaam die jongen praat, dat hij niet naar de camera kijkt, en concentreer me niet meer op de inhoud, die naar mijn idee ook wel in een minuut verteld kan worden. Dat is dus mijn dissociatie, dat ik tijdens het kijken gewoon naar een andere denkwereld vertrek.


Hoe het werkt, of eigenlijk juist niet werkt, weet ik niet. Ik geniet bijvoorbeeld intens van het eten (zag elders nog een topic opkomen over eten) maar het is daarna gewoon uit mijn hoofd verdwenen. Zoals je aangeeft, het wordt gewoon niet op de 'harde schijf' opgeslagen. En dat heb ik niet alleen met bijvoorbeeld het eten maar met vrijwel alles. Op bijvoorbeeld een forum functioneer ik, in technische zin (in sociale zin moet nog maar blijken), wel maar ik moet wel heel veel teruglezen (inclusief mijn eigen reacties) om te zien waar het ook alweer over ging. Om inderdaad niet in herhaling te vervallen en om weer even in het juiste spoor te komen.

Bij klantengesprekken voerde ik altijd een soort van toneelstukje op omdat ik van mezelf niet erg sociaal ben. Dus ik speelde een hele aardige verkoper die, gelardeerd met een hoop grapjes, mijn schoonmoeder nog kon verkopen. Misschien is dat, in dat specifieke geval, wel het probleem. Het is een act dus het raakt me te weinig persoonlijk om te blijven hangen in mijn geheugen. Of zoiets.

Het vreemde is dat ik bij de dokter, of specialist want helaas zie ik die vaker, altijd vrij scherp ben. Ik wil ook altijd de testuitslagen weten, alhoewel ik die doorgaans ook weer snel vergeet, in vergelijking met de vorige testuitslagen. Zodra het gesprek klaar is dan gaat volautomatisch de eraser er overheen en valt het hele gebeuren min of meer uit mijn geheugen zonder enige verklaring.

Dat filmpje vond ik zelf ook heel moeizaam om te zien. Veel te lang, veel te traag, veel te eentonig qua expressie en stem, maar ik heb het afgekeken (ik geloof zelfs nog in drie deeltjes) omdat het me raakte en interesseerde en ik probeer om andere inzicht in de problematiek te geven. Een inzicht dat ik zelf overigens mis. Want ik heb er zelf totaal geen verklaring voor. Ik ben er gelukkig wel aan gewend want het is bepaald niets nieuws. Zoals gezegd was ik in mijn jeugd vrijwel geheel 'afwezig' en daar is een gatenkaas voor een geheugen voor teruggekomen. Aangezien het me geen praktische problemen (meer) oplevert laat ik het er maar bij.

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.299 seconden
Gemaakt door Kunena