Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Vreemdgaan & Asperger

Vreemdgaan & Asperger 6 maanden 3 weken geleden #255043

  • Vlinder87
  • Vlinder87's Profielfoto Onderwerp Author
  • Offline
  • Fresh Boarder
  • Fresh Boarder
  • Berichten: 5
  • Ontvangen bedankjes 8
@peterf: Heel mooi gezegd... veel dank Peter.

@NielS124l: Aw! Misschien een topic starten? Je hebt ons zo geholpen, als wij jou ergens mee kunnen helpen stuur ons dan gerust een privebericht.

Ik/we zijn zoveel wijzer geworden door jullie input. Ben nooit eerder van een forum lid geweest en ben echt positief verrast door de kwaliteit. Tevens geënthousiasmeerd om anderen te helpen met onze nieuwe inzichten en ervaringen voor zover mogelijk.

Nu voelt het alsof we in een rustiger vaarwater zitten waarbij de tijd het werk moet gaan doen. Het verdere verloop van de wel-geen relatie is dan inderdaad ook off topic denk ik.

Mocht dit topic open blijven, omdat dat wellicht nuttig kan zijn voor anderen, dan tot spreeks. Als het topic vanzelf zal sluiten wil ik jullie allen hartelijk danken voor jullie moeite en hulp. Dat is voor ons ongekend waardevol geweest.
Bedankt door: Roy21

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Vreemdgaan & Asperger 3 weken 2 dagen geleden #258432

  • Roy21
  • Roy21's Profielfoto
  • Offline
  • Senior Boarder
  • Senior Boarder
  • "The gene pool could use a little chlorine."
  • Berichten: 49
  • Ontvangen bedankjes 26

Vlinder87 schreef : Nu heb ik een aantal vraagjes:

1- Ik vroeg me af of hier mensen zijn met Asperger die ervaring hebben met een vreemdgaande partner en hoe zij hiermee zijn omgegaan?

2- Kunnen jullie me uitleggen wat dit met iemand met Asperger doet, los van het wantrouwen wat niet-auti’s ook ervaren bij overspel, want zijn emoties lijken zoveel intenser en dieper te gaan... Hij kan het zelf nog niet onder woorden brengen.

3- Mijn vriend is ernstig overprikkeld, alleen als hij mij spreekt aan de telefoon wordt hij rustig. Waar zou dit vandaan komen denken jullie? Zou ik een fixatie van hem zijn?

4- Heeft Asperger iets te maken met hoe vergevingsgezind je kan zijn naar een ander?

5- Mijn vriend zegt dat hij wel wílt verdergaan met mij, maar het niet kán. Hebben jullie een idee wat de gedachtengang achter deze uitspraak is?

6- Hij is erg rigide dus heb het idee in deze ook. Denken jullie dat er een mogelijkheid bestaat dat hij van gedachten kan veranderen en toch bij elkaar zou willen komen in de toekomst?

7- Toen ik onder behandeling was bij de psycholoog, was mijn vriend bij de laatste sessie ook aanwezig. Zij wenste ons nu sterkte in deze tijd en toen ik de boodschap aan hem doorgaf reageerde hij volledig uit zichzelf met: ‘Misschien kunnen we een keer langsgaan samen, misschien. Ik weet het ook niet.’ Wat superbijzonder is want hij heeft het niet zo op ‘hulp’ van buitenaf. Hoe zou ik dit moeten interpreteren? Zou dit een signaal zijn dat hij open staat om aan ons te werken?

8- Heeft er iemand ervaring met een psycholoog gespecialiseerd in clienten met Asperger? Als hij er niet uit komt heb ik hem geadviseerd met iemand te gaan praten. Het is zo naar om hem zo in de knoop te zien.

9- Mijn vriend is momenteel emotioneel erg onstabiel (tenzij hij mij spreekt). Ik heb een kleurboek en kleurpotloden voor hem gekocht en opgestuurd om zo meer rust te krijgen, daar was hij blij mee. Hebben jullie andere tips die hem kunnen helpen in de verwerking?

10- Zijn er nog andere tips/opmerkingen/inzichten na het lezen van onze situatie?

Voornamelijk laat ik hem nu aarden, tot rust komen, zijn gedachten ordenen. Ik ben er voor hem (telefonisch) als hij vragen heeft, wilt sparren of kletsen. We zien elkaar niet omdat we dan direct zullen vervallen in de liefde voor elkaar en weer dat leuke kleffe stel zijn en dat willen we allebei even niet. Dat is te makkelijk en lost de kern niet op.

We leven in het nu, waarin we bepaald hebben even los van elkaar te willen komen. We praten veel en kunnen dat ook goed, maar ik wil hem niet belasten met teveel vragen en zeker niet over de toekomst. Het is allemaal al zwaar genoeg.

Daarom hoop ik dat jullie me zouden willen helpen met jullie visies. Alvast heel veel dank.

Groetjes,
Vlinder

1- Die ervaring heb ik helaas. Ik kan zeggen dat ik op het moment dat ik het te horen kreeg (niet van mn partner zelf maar van de andere partij waarmee is vreemdgegaan) ik het niet kon en wilde geloven. Ik verkeerde in emotionele shock and totale ontkenning. Het idee dat de persoon die zoveel voor mij betekent mij dit verraad heeft kunnen aandoen was onbegrijpelijk. Ik kan met absolute zekerheid zeggen dat ik nog nooit zo woest ben geweest in mijn hele leven als op het moment dat het toch volledig tot me doordrong. Vertrouwen is iets wat ik zeer moeilijk vind om te geven aan iemand. Als dat vertrouwen op zo'n manier kapot gemaakt wordt sla ik op tilt. Maar goed... na die woede te hebben geuit kwam het moeilijkste gedeelte; hoe nu verder? Vertrouwen was volledig weg maar diep van binnen was er wel nog liefde aanwezig, ondanks de pijn. Het was zeer moeilijk maar met de jaren is het vertrouwen toch grotendeels weer terug gekomen. Zoiets vergeten zal en kan ik nooit, daarvoor was de impact veel te groot. Een deel van de liefde, heb ik gemerkt, is sinds dat voorval vervangen door haat dat zich naderhand heeft omgetoverd in cynisme. Desondanks zijn we nog steeds bij elkaar en is het aandeel liefde stukken sterker dan haat. Maar in het achterhoofd blijft dat kleine stille stemmetje me er altijd aan herinneren.

2- Nja, zie antwoord op 1. Het was voor mij ook vrijwel onmogelijk om die storm aan gedachten in mijn hoofd rust te geven of in ieder geval zodanig te leiden dat ik de gevoelens goed onder woorden kon brengen, maar helaas. Ik heb echt met spullen gesmeten uit woede en frustratie, ik kon gewoon niet uit mijn woorden komen of coherente zinnen vormen waarmee ik echt kon uitten hoe ik mij van binnen voelde.

3- Dat kan te maken hebben met het ontbreken van visuele prikkels of het moeten (proberen) interpreteren van gelaatsuitdrukkingen en andere lichaamstaal (of misschien zelfs gewoon het oogcontact zelf) die gepaard gaat met face-2-face contact. Het is misschien ook het idee dat er meer druk op hem staat omdat de conversatie echt in levende lijven is i.p.v. achter een apparaat vandaan. Hij kan immers tijdens bellen in zijn 'safe space' verblijven en zo minder druk en stress ervaren.

4- Aan de ene kant hoor en lees ik vaak dat mensen met Asperger (of mensen op het spectrum in het algemeen) een hele diepe waarde hechten aan vertrouwen en dit niet zo snel geven. Daarentegen zijn mensen met Asperger (of op het spectrum) juist ook de meest loyale vrienden die je maar kunt wensen juist omdat zij ook dat vertrouwen niet snel opgeven. Zoals gezegd... dit hoor/lees ik vaak. Maar mensen met ASS zijn net zo verschillend als de NT-ers. Als iets dat moeilijk op te brengen is wordt beschadigd of kapot gemaakt; het verschilt dan per persoon of het de moeite waard is om er een nieuwe emotionele investering aan te besteden of niet. Ik heb zelf gekozen om dit wel te doen, maar de redenen daarvoor zijn natuurlijk verschillend voor iedereen.

5- Waarschijnlijk dat de impact veel te groot is en dat hij die hele emotionele achtbaan moeilijk uit zijn geheugen kan bannen. Het zal hem er waarschijnlijk altijd aan blijven herinneren wat er gebeurd is en de emoties weer (deels) oproepen. Goed geheugen en een actieve geest hebben ook zo hun nadelen. Omdat de emoties zo diep zitten en meer effect hebben zal ook de uitwerking van het vreemdgaan veel sterker zijn evenals de nasleep ervan.

6- Daar is moeilijk antwoord op te geven. Dat verschilt ontzettend van persoon tot persoon. Het vertrouwen moet sowieso als allereerste weer terug gewonnen worden, zonder enige nalatigheid of 'terugval'. Hij zal er erg op gaan letten, naar alle waarschijnlijkheid, hoe serieus je het wilt goedmaken. Het zal jou tijd en moeite gaan kosten om dit vertrouwen weer op te bouwen. Hem zal het heel veel tijd en moeite gaan kosten om jou weer toe te laten en om dat kostbare vertrouwen weer te geven met het (in zijn achterhoofd) risico lopende dat het nog een keer kan gebeuren.

7- Hij lijkt in tweestrijd te zijn. Enerzijds staat hij ervoor open om het nog een kans te geven (vooral als hij normaliter hulp van buitenaf weert), anderzijds wilt hij herhaling natuurlijk voorkomen (waardoor hij niet helemaal overtuigend overkomt). Die psycholoog kan goed dienst doen als klankbord voor hem mits hij daar zelf ook echt baat bij heeft. Zijn gedachten op een rijtje zetten en helpen een afweging maken tussen wat de voor- en nadelen voor hem persoonlijk zouden kunnen zijn. "Wat als...?" of "Hoeveel is het me waard om dat risico te lopen wetende hoe het voelt?" Ik maak hier natuurlijk voor de hand liggende aannames want ik ken jouw vriend natuurlijk niet.

8- Ik ben al wat jaartjes vaste klant bij het GGZ sinds mijn diagnose, dus ja. Ik heb ook, samen met mijn partner, meermaals bij een relatietherapeute gezeten. Of hij naar een psycholoog wilt gaan is uiteindelijk aan hem zelf, niet iedereen heeft dit nodig of wilt dit. Vergeet niet het vertrouwen gedeelte... om zulke diep emotionele zaken met een vreemde te gaan bespreken vergt ook weer veel vertrouwen. Zomaar even bij een zielenknijper op de bank te gaan zitten janken of verhaal doen gaat echt niet werken. Zoiets is een heel process voor hem, al helemaal als hij geen hulp van buitenaf wilt. Een psych kan hem misschien wel helpen met uit de knoop komen, maar bepaalde beslissingen zal hij nog altijd zelf moeten maken onder het bewind van zijn dan heersende emotionele toestand of gedachten gang. Het is niet fijn maar hij heeft alle reden om zo flink in de knoop te zitten, die oorzaak ligt niet bij hem...

9- Emoties balanceren over het algemeen altijd op het randje van de spreekwoordelijke tafel bij autisten... dat hij onstabiel is is niet vreemd na zo'n schok. Was hij werkelijk blij met wat je hem gaf of was het meer beleefdheid van hem uit? Wat hem zal helpen in de verwerking is tijd. Hij moet alles een plaats kunnen geven, analyseren en verwerken. Een psych kan helpen, maar is zeker geen garantie. Het enige echte wat jij kunt doen is hem tijd en ruimte geven maar ook laten blijken dat je zijn vertrouwen terug wilt en dat jij er spijt van hebt (niet gaan doen alsof het nooit gebeurd is). Ik betwijfel of dat met cadeaus gaat lukken.

10- Een relatie aangaan is voor veel autisten een behoorlijke investering. Het is iets wat hun hele leven op een ander pad brengt waar zij zelf misschien nooit aan hebben gedacht of bij hebben stil gestaan. Het wijzigt in feite hun levensplannen en als er iets is wat autisten niet graag hebben is het wel verandering, zeker op zo'n schaal. Omdat dit nieuwe pad gedeeld word met een ander persoon wordt er ook een bepaalde mate van controle uit handen van de ASS-er genomen waardoor er een zekere mate van onzekerheid heerst. Onzekerheid is alles behalve wenselijk. Hij heeft nu ervaren wat daar het gevolg van kan zijn, zowel op positieve manier (liefde) maar ook op negatieve (verraad). Vergeet ook niet dat, over het algemeen, autisten zich prima alleen kunnen vermaken zonder de aanwezigheid van anderen nodig te hebben. Als hij introvert is is dit zeker het geval (hij krijgt er dan zelfs energie van om alleen te zijn), laat hem dan ook (in)zien dat hij niet perse slechter af is door bij jou te blijven. Probeer uiteindelijk gewoon in zijn leven te blijven op een, voor hem, prettige manier.
Roses are red, violets are blue. Suger is sweet and so are you. But the roses are wilting, the violets are dead. The sugarbowl is empty and so is your head.
Bedankt door: Rocket

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door Roy21.

Vreemdgaan & Asperger 1 week 4 dagen geleden #258604

Ik vind het een heel herkenbaar verhaal. Na een aantal uit de hand gelopen ruzies met mijn vriendin wees ze me op het volgende boek. Het heeft me ontzettend geholpen en een is aanrader voor jullie beide. Ik heb net als je vriend ook asperger trouwens.

Ik kan denken/voelen wat ik wil
van Rene F.W. Diekstra

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Vreemdgaan & Asperger 1 week 4 dagen geleden #258607

Ik heb mezelf voorgenomen om mijn vrouw niet te verlaten mocht zij ooit vreemdgaan. Ik ga ervan uit dat zo'n dingen nu eenmaal gebeuren. Het klikt heel goed tussen mij en een vrouwelijke collega. Even had ik het gevoel dat het wel verder zou kunnen gaan, en ik heb haar toen gezegd dat ik het veel leuker vond om gezellig te kletsen als vrienden. Ik denk niet dat ik zelf aan de verleiding zou kunnen weerstaan, als de gelegenheid zich echt op een presenteerblaadje aandient. Al zou ik het zelf niet opgezocht hebben. Ik moedig mijn vrouw ook aan om onder de mensen te komen. Mijn moeder heeft mij ooit op het hart gedrukt dat mijn vader heel jaloers was en dat jaloezie als een kanker is, het vreet aan je ziel. Mijn vrouw gaat regelmatig met een collega samen gaan eten. Ik vind dat niet erg.

Gelieve Inloggen of Maak een account aan om te deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.221 seconden